Karşılıklı sevginin değerini bilmek lazım.Varlığında değil yokluğunda anlarsın ne kadar sevdiğini,değer verdiğini. Kalbin kapıları açık ama içerisi boşsa cereyan yapar ya çarpılırsın ya da hasta olursun!
Pazartesi, Ocak 09, 2012
Perşembe, Aralık 22, 2011
Babam
"Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam..." hiç otlu peynir yemedim ama nedense babamla özleştirdim bu dizeleri. O dönem çokça yaptığım otobüs yolculuklarının da bunda payı olabilir...
Çarşamba, Aralık 21, 2011
Duvara Karşı
Kimsenin görmediği, kimsenin duymadığı ıssız bir çöl gibi yapayalnız hissettiğiniz oldu mu hiç?
Peki ya sizin koşulsuzca yardımına koştuğunuz insanların yardıma ihtiyacınız olduğunda en iyi ihtimalle yüzünüze yapmacık bir gülümseme ile bakıp "ah! Elbette" dedikten sonra ortadan kaybolduklarına ya da bir daha hiç bir sorunuza cevap vermediklerine, verseler de sizi geçiştirdiklerine şahit oldunuz mu?
Daha da beteri günümüz siber dünyasında kaybolmanın imkansızlaşması yüzünden kaybolduklarını sananları sürekli görmek, irtibata geçmedikçe görünmez olduklarını sananlarla sürekli karşılaşmak nasıl bir duygudur bilir misin?
Aciz ve çaresiz kalmak işte bu tip olaylarda benim en çok hissettiğim şeyler bunlar, halbuki onlara muhtaç olmasaydım böyle olmazdı. Hele ki bu muhtaç olma durumu geçmişte yaptığım kişisel hatalarımdan olduysa daha da beter. Halbuki "benim sana ihtiyacım yok angut!" deyip iki tokat eşliğinde suratlarına bunu vurmak hoş olurdu değil mi?
Peki ne oluyor böyle yapamayınca;
Şimdilik yalnızlık ömür boyu gibi ama umarım zaferlerimle biter bu ömür...
Not: Bu yazı kimseye bir şey anlatmak derdinde değil, onu bırak kimsenin okuması derdinde de değil (zaten burayı benden başka bilen de yok, kendi yalnızlık kalem gibi, Superman'inkinden tek farkı benimki kutuptan daha yakın).
Peki ya sizin koşulsuzca yardımına koştuğunuz insanların yardıma ihtiyacınız olduğunda en iyi ihtimalle yüzünüze yapmacık bir gülümseme ile bakıp "ah! Elbette" dedikten sonra ortadan kaybolduklarına ya da bir daha hiç bir sorunuza cevap vermediklerine, verseler de sizi geçiştirdiklerine şahit oldunuz mu?
Daha da beteri günümüz siber dünyasında kaybolmanın imkansızlaşması yüzünden kaybolduklarını sananları sürekli görmek, irtibata geçmedikçe görünmez olduklarını sananlarla sürekli karşılaşmak nasıl bir duygudur bilir misin?
Aciz ve çaresiz kalmak işte bu tip olaylarda benim en çok hissettiğim şeyler bunlar, halbuki onlara muhtaç olmasaydım böyle olmazdı. Hele ki bu muhtaç olma durumu geçmişte yaptığım kişisel hatalarımdan olduysa daha da beter. Halbuki "benim sana ihtiyacım yok angut!" deyip iki tokat eşliğinde suratlarına bunu vurmak hoş olurdu değil mi?
Peki ne oluyor böyle yapamayınca;
- Gururunuzun ezilebilme katsayısına göre bir süre böyle acılı ezme kıvamında dolaşıyor ve sonuç elde edemeyince "olmayınca olmuyormuş yaw" ya da "kısmet değilmiş" gibi züğürt tesellileri geliştiriyorsunuz ve hayat devam ediyor.
- Yine gururunuzun ezilebilme katsayısına göre bir süre geçtikten sonra eğer kişiliğinizde karanlık yanınızı bastırma kabiliyetiniz (ya da onu baskılama isteğiniz) az ise çeşitli sınırlar içinde kendinize ve etrafınıza zarar vermeye başlarsınız.
- Biraz daha zeki ve öz güveni yüksek bir kişiyseniz kendinize yeni yollar ararsınız, vakit kaybıdır ama insanın kendini kaybetmesinden iyidir herhalde?
Şimdilik yalnızlık ömür boyu gibi ama umarım zaferlerimle biter bu ömür...
Not: Bu yazı kimseye bir şey anlatmak derdinde değil, onu bırak kimsenin okuması derdinde de değil (zaten burayı benden başka bilen de yok, kendi yalnızlık kalem gibi, Superman'inkinden tek farkı benimki kutuptan daha yakın).
Çarşamba, Mart 02, 2011
Sansür ve Ayıp...
Tarih 02-03-2011, dünyanın geliştiği bu dönemde Türkiye'den bu siteye girilemiyor...
Pazar, Eylül 07, 2008
Çevreci Başbakanımız?!
Çevrecilerden bile daha çevreci olduğunu iddia eden sayın başbakanımızın belediye başkanı iken yaptıklarının kısa bir özetini okumak için sizi aşağıdaki linke doğru alalım.
http://www.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&ID=33624
http://www.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&ID=33624
Çarşamba, Mayıs 23, 2007
Evirdim Çevirdim :)
3 Doors Down – Here Without You // Çeviri : KargA
| a hundred days had made me older | Senin tatlı yüzünü görmeden geçen yüz gün beni yaşlandırdı. Bin ışık beni katılaştırdı(soğuttu) ve artık aynı şekilde bakabileceğimi sanmıyorum, ama beni senden ayıran bütün o mesafeler seni düşlediğim anda yok oldular. Burada sensizim ama sen hala benim kimsesiz(yalnız) zihnimdesin. Seni düşünüyorum ve her zaman seni düşlüyorum Burada sensizim ama sen hala rüyalarımda benimlesin. Ve bu gece yalnızca sen ve ben. Mesafeler akıp gidiyor sadece merhaba demek için gelip geçen insanlar gibi. Hayat hak ettiğimizden fazlasıdır diyorlar, umarım biZ olunca daha iyi olacak Burada sensizim ama sen hala benim kimsesiz(yalnız) zihnimdesin. Seni düşünüyorum ve her zaman seni düşlüyorum Burada sensizim ama sen hala rüyalarımda benimlesin. Ve bu gece yalnızca sen ve ben. Bildiğim her şeyde ve gittiğim her yerde, gittikçe zorlaşıyor ama aşkımı benden gitmeyecek, son insan göçse bile aşkımı benden gitmeyecek Burada sensizim ama sen hala benim kimsesiz(yalnız) zihnimdesin. Seni düşünüyorum ve her zaman seni düşlüyorum Burada sensizim ama sen hala rüyalarımda benimlesin. Ve bu gece yalnızca sen ve ben. Burada sensizim ama sen hala benim kimsesiz(yalnız) zihnimdesin. Seni düşünüyorum ve her zaman seni düşlüyorum Burada sensizim ama sen hala rüyalarımda benimlesin. Ve bu gece yalnızca sen ve ben. |
Cumartesi, Nisan 07, 2007
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
